هر چه برمن گذشت حقم بود

من از این بیشتر سزاوارم ; تو گناهی نداری ای زیبا

مرگ بر من که دوستت دارم


از که پنهان کنم این راز دل خسته خویش

از نسیمی که پیام اورتوست

از بهاری که مرا رسوا ساخت

از خدایی که خودش می داند

عشق وحشی تر از ان است که پنهان ماند